السيد الخميني
199
استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى )
روى هم مىريختيم و خرج معاش زندگى مىكرديم ، أمّا به علّت ناسازگارى مادر و خواهرم با همسرم ، همسرم إظهار مىدارد من راضى نيستم از پولم به مادر و خواهرت كمك كنى ، در اين صورت حكم شرعى در خصوص اين مطلب چيست ؟ ج - در مخارج واجب النفقه كه بر عهدهء شما است بايد از مال خودتان بدهيد « * » ، و از مال همسر يا مال مشترك نمىتوانيد بپردازيد مگر با إذن او . س 5 - ميزان كمك به افراد واجب النفقه چه مقدار است ؟ و چه نوع كمكى بايد به آنان كرد ( جنسى يا نقدى ) ؟ ج - نفقهء واجب النفقه خوراك و پوشاك و مسكن است به نحو متعارف . س 6 - در صورت شكّ در نشوز و تمكين آيا نفقه به زوجه تعلّق مىگيرد ؟ و آيا دادگاه مىتواند زوج را به دادن نفقات گذشته كه مورد شكّ است إلزام نمايد ؟ ج - تا نشوز زن به وجه شرعى إثبات نشده استحقاق نفقه دارد . س 7 - زن از خانهء شوهر به خانهء پدر يا جاى ديگر رفته ، شوهر او را دعوت كرده كه به خانه و زندگى برگردد و بازنگشته ( و إظهار مىكند كه شوهرم مرا زجر و شكنجه مىدهد ، يا شوهرم مرا از خانه خارج كرده ) و در نتيجه شوهر
--> * - معناى اين جمله اين است كه نه تنها نمىتوانيد خرج مادر و خواهر و برادر خود را از مال همسرتان برداريد بلكه نفقهء واجب همسرتان را نيز بايد از مال خود بپردازيد نه از مال او .